W dniu 14 czerwca 2019 roku klasa III c gimnazjum zaprezentowała zaproszonym gościom projekt edukacyjny pod tytułem „Poeci ostatniego stulecia”, który nawiązywał do obchodzonej niedawno 100 rocznicy odzyskania niepodległości przez Polskę. Mottem prezentacji był fragment wiersza „Poezja” Kazimiery Iłłakowiczówny:
„Nie wypije się tego, nie zje…
Nie lubię, nie lubię poezji!
Nie kłuje, ale tylko myli.
Lepi się, lecz nie przylepi…
Nie lubię, nie lubię poezji!
Poeci właśnie poprzez swoje utwory mówią o swoich smutkach i radościach , bólach i niepokojach, pragnieniach i rozczarowaniach. Liryka stała się więc nie tylko zwierciadłem duszy człowieka ale i świadectwem poszukiwania jasnych norm moralnych i odpowiedzi na dręczące pytania o los człowieka i sposób jego egzystencji na ziemi zarówno w czasach pokoju, jak i w czasach walki o wolność i niepodległość.
Klasa podzieliła się na cztery grupy, z których każda zajęła się innym okresem historii literatury polskiej począwszy od 1918 roku aż po czasy współczesne. Grupa I. wybrała poetów tworzących w latach 1918 – 1945, wśród których znaleźli się Julian Przyboś, Kazimiera Iłłakowiczówna, Antoni Słonimski oraz Julian Tuwim. II. grupa zajęła się poetami z lat 1946 -1968, spośród których wybrano Stanisława Grochowiaka, Tadeusza Różewicza, Halinę Poświatowską, Rafała Wojaczka i Mirona Białoszewskiego. Grupa III postawiła na trochę mniej znanych poetów tworzących w latach 1969 – 1988 takich jak Urszula Kozioł, Ireneusz Andrzej Iredyński oraz Mieczysław Machnicki. Grupie IV przypadły lata 1989 – 2019. Tu nie było wątpliwości, że należy wymienić Zbigniewa Herberta, Wisławę Szymborską oraz Czesława Miłosza. Oprócz króciutkich informacji biograficznych uczniowie przedstawiali wybrane wiersze i ich interpretacje. Całość wzbogaciła prezentacja multimedialna opracowana przez uczennice Kluskę Katarzynę i Wiktorię Ziębę.
Wszyscy uczniowie dobrze się przygotowali i poszerzyli swoją wiedzę na temat poetów i tematyki poruszanej w poezji minionego stulecia. Prezentację zakończono swoistym przesłaniem zawartym we fragmencie wiersza Władysława Broniewskiego:
Nie wiem, co to poezja,
Nie wiem, po co i na co,
Wiem, że czasami ludzie
Czytają wiersze i płaczą.
A potem sami piszą,
Mozolnie i nieudolnie,
By od dławiącej ciszy
Łkające serce uwolnić.
.jpg)








