Według słowników, cmentarz – to miejsce wydzielone do pochówku zmarłych, to miejsce ich wiecznego spoczynku. Na kształt i usytuowanie cmentarza miała zawsze wpływ tradycja religijna, obrzędowość danej grupy narodowej, względy sanitarne, położenie, skład lokalnej społeczności itp.
Cmentarze katolickie w Polsce od zarania wieków były traktowane jako miejsca uświęcone i miejsca kultu. W kraju tak tradycyjnie katolickim, i tolerancyjnym na inne religie jak Polska, każdy cmentarz był pod opieką danej społeczności wiernych, każdy wierzący widział w nim obiekt sakralny – któremu należał się szczególny szacunek i troska.
Ale jak wyglądają dzisiaj cmentarze innych wyznań? Albowiem wiele nekropolii przestało istnieć, wiele przetrwało w stanie szczątkowym. A wreszcie wiele tego typu obiektów odkrywa się, często przypadkowo do dnia dzisiejszego. Niewątpliwie znaczny wpływ na stan obecny tych miejsc miała zawierucha ostatniej wojny, kiedy to miliony ludzi zostało oderwanych od własnych korzeni. Szczególnie ucierpiały małe wiejskie cmentarze ewangelickie, oraz cmentarze żydowskie w małych miasteczkach i na odludziu. Te obiekty które pozostały stanowią cenną pamiątkę i materiał naukowy dotyczący przeszłości i pozostałości kultury materialnej, po wielu pokoleniach mniejszości narodowych zamieszkujących nasze ziemie.
Warto tu wspomnieć o wieloletnim zaangażowaniu pracowników Przedborskiego Parku Krajobrazowego w porządkowaniu i odnawianiu cmentarzy mniejszości narodowych, o przywracaniu historycznych miejsc pamięci narodowej czy opieki nad nimi.
W to działanie włączyli się nasi uczniowie z klasy 7b wraz z opiekunami Panią Justyną Nicoś, Iwoną Karbownik i przedstawicielami Przedborskiego Parku Krajobrazowego odwiedzając cmentarz ewangelicki w Przedborzu i cmentarz żydowski.
Opracowała Iwona Karbownik
.jpg)